आशिया कपच्या अंतिम सामन्यात भारतीय आणि श्रीलंकन फिरकीपटूंमध्ये एक रोमांचक लढत अपेक्षित
भारत विरुद्ध श्रीलंका: जर महिला टी२० आशिया कपचा अंतिम सामना फिरकी गोलंदाजीवर अवलंबून असेल, तर भारत आणि श्रीलंका या दोन्ही संघांकडे भरपूर पर्याय आहेत. दीप्ती शर्माच्या नेतृत्वाखालील भारताच्या फिरकी गोलंदाजीने या स्पर्धेत कोणत्याही संघापेक्षा सर्वाधिक २६ बळी घेतले आहेत. श्रीलंका २५ बळींसह दुसऱ्या स्थानावर आहे. हा विजेतेपदाचा सामना फिरकी विरुद्ध फिरकी आणि त्यानंतर फिरकी विरुद्ध फिरकी असा होईल असे दिसते.
भारतासाठी चांगली गोष्ट ही आहे की, ते प्रत्येक विभागात एकंदरीत संतुलित दिसले आहेत. स्मृती मंधाना आणि शफाली वर्मा यांनी सर्वाधिक धावा केल्या आहेत.
याउलट, श्रीलंकेला दुबईच्या संथ खेळपट्ट्यांवर आपला लय साधण्यासाठी संघर्ष करावा लागला आहे. पाकिस्तानविरुद्धच्या उपांत्य सामन्यात, हर्षिता समरविक्रमा आणि कविशा दिलहरी यांनी डाव सावरण्यापूर्वी त्यांची धावसंख्या ३३ धावांवर चार गडी बाद अशी होती आणि त्यांनी लक्ष्य पूर्ण केले.
यापूर्वी, बांगलादेशविरुद्ध त्यांनी ४४ धावांत पाच गडी गमावले होते आणि उपांत्य फेरीत स्थान मिळवण्यासाठी त्यांना समरविक्रमाच्या संयमी खेळीवर अवलंबून राहावे लागले होते. साखळी फेरीतही त्यांनी इंडोनेशियाविरुद्ध ४५ धावांत पाच गडी गमावले होते, ज्यात नीलाक्षिका सिल्वाने संघाला खंबीरपणे साथ दिली होती.
श्रीलंकेची फलंदाजीची फळी डळमळीत दिसत आहे. चमारी अटापट्टूने चार डावांत केवळ ६३ धावा केल्या आहेत, तर इमेशा दुलानीने चार डावांत ६४ धावा केल्या आहेत, ही चिंतेची बाब आहे. भारतासाठी, वेगवान गोलंदाज नंदनी शर्मा देखील चांगल्या फॉर्ममध्ये आहे. श्रीलंकेला या सामन्यात आतापर्यंतच्या त्यांच्या प्रतिस्पर्ध्यांपेक्षा अधिक कठीण आव्हानाला सामोरे जावे लागू शकते.
श्रीलंकेविरुद्ध भारताची अलीकडील कामगिरी देखील त्यांना अंतिम सामन्यासाठी प्रबळ दावेदार बनवते. भारताने डिसेंबर २०२५ मध्ये मायदेशात झालेल्या पाच सामन्यांच्या टी-२० मालिकेत श्रीलंकेला ५-० ने पराभूत केले होते आणि आपल्या शेवटच्या १० टी-२० सामन्यांपैकी नऊ सामने जिंकले आहेत. परंतु या काळात श्रीलंकेचा एकमेव विजय सर्वात मोठ्या स्पर्धेत, म्हणजेच २०२४ च्या आशिया कपच्या अंतिम सामन्यात झाला.
दंबुला येथे, त्यांनी आठ गडी शिल्लक असताना १६६ धावांचे लक्ष्य पूर्ण करून विजेतेपद पटकावले. याचा अर्थ श्रीलंकेसमोर एक आव्हान आणि आशेचे कारण दोन्ही आहे. तिला नंदिनी आणि भारताच्या दीप्ती, एन. श्री चरानी आणि प्रेमा रावत या फिरकी त्रिकुटाचा सामना करावा लागेल. श्रीलंकेच्या फलंदाजांना खेळपट्टीवर टिकून भागीदारी करावी लागेल. त्यांना मधल्या आणि खालच्या फळीवर जास्त अवलंबून राहणे टाळावे लागेल.
भारताकडे संतुलन आणि चांगला फॉर्म आहे, तर गतविजेत्या श्रीलंकेला हे कोणापेक्षाही चांगले माहीत आहे की अंतिम सामन्यात समीकरण बदलू शकते. हे देखील विसरता कामा नये की फलंदाजीतील संघर्ष असूनही, श्रीलंकेने आतापर्यंत आशिया कपमध्ये १०० टक्के विजयाची नोंद केली आहे. हे अगदी भारतासारखेच आहे. सर्वांच्या नजरा शफाली वर्मा आणि चमारी अटापट्टू यांच्यावर असतील .
शेफाली वर्माने वेगवान सुरुवात करणे हे आपल्या फलंदाजीचे वैशिष्ट्य बनवले आहे. तिने चार सामन्यांमध्ये १६९.६९ च्या प्रभावी स्ट्राइक रेटने १६८ धावा केल्या आहेत. तिच्या दोन्ही खेळी ६४ धावांच्या होत्या आणि तिने आतापर्यंत आपल्या आक्रमक फलंदाजीत कोणतीही घट दाखवलेली नाही. अंतिम सामन्यात ती डावाची सुरुवात कशी करते हे निर्णायक ठरू शकते. सुरुवातीच्या धक्क्यांमधून सावरण्याचे मार्ग श्रीलंकेने शोधले आहेत, ज्यात वेगवेगळ्या खेळाडूंनी वेगवेगळ्या वेळी जबाबदारी सांभाळली आहे.
तथापि, अंतिम सामन्यात त्यांची प्रमुख खेळाडू, चमारी अटापट्टूकडून मोठ्या खेळीची अपेक्षा असेल. अटापट्टूने गोलंदाजीने प्रभाव पाडला असून, ती स्पर्धेत संयुक्तपणे सर्वाधिक बळी घेणारी गोलंदाज ठरली आहे. मात्र, तिची फलंदाजीची कामगिरी आतापर्यंत खराब राहिली आहे. चार सामन्यांमध्ये, तिने केवळ एकदाच ३० धावांचा टप्पा ओलांडला आहे, आणि तोही युएईविरुद्धच्या सलामीच्या सामन्यात. तिच्या गोलंदाजीतील भेदकतेमुळे आणि फलंदाजीतील महत्त्वपूर्ण योगदानामुळे, भारताविरुद्ध श्रीलंकेला आवश्यक गती मिळू शकते.
Edited By - Priya Dixit
